با تشکر از راهنماییهای آقای سهراب سپهری  این شعر تقدیم می گردد :

توي خانه انگار ، پدرم بود که گفت : درس را خوب بخوان

درس را خوب بفهم : بلکه چيزي بشوي، درس را ول نکنيم

چه کشنده است اين درس

چه خوش است دانشگاه ، سال بالايي ها چه صفايي دارند.

همه شان سنواتي

مدتش افزون باد

من نديدم همه شان ،بي گمان ، همه بيش از ده ترم است

لطفاً برای خواندن ادامه متن به ادامه مطلب مراجعه نمایید.......

دختری با مادرش در رختخواب                      درد دل می کرد با چشمی پر آب


گفت:مادر حالم اصلا خوب نیست                    زندگی از بهر من مطلوب نیست


گو چه خاکی را بریزم بر سرم؟                      روی دستت باد کردم مادرم!


سن من از بیست وشش افزون شد                  دل میان سینه غرق خون شد


هیچ کس مجنون این لیلا نشد                        شوهری از بهر من پیدا نشد


غم میان سینه شد انباشته                            بوی ترشی خانه را برداشته!


مادرش چون حرف دختش را شنفت                خنده بر لب آمدش آهسته گفت:

لطفاْ برای خواندن ادامه متن به ادامه مطلب مراجعه نمایید........

الهــــی! به مــــــردان در خانه ات!
به آن زن ذلیلان فـــــرزانــــــه ات!
 
به آنانکه با امـــــر "روحی فداک"!
نشینند وسبـــــــــــــزی نمایند پاک!
 
...........لطفاْ برای خواندن ادامه متن به ادامه مطلب مراجعه نمایید..................