تبليغاتX
40 تیکه
سرگرمی- جک - اس ام اس- کسب درآمد - پول - دختر - موسیقی - آهنگ - اخبار - عکس - کاریکاتور - فیلم
این شعر رو یکی از خوانندگان وبلاگم فرستاده و خواسته براتون پستش کنم.


"در ایامی که صاف و ساده بودم"                                       به فکر درس و مشق افتاده بودم

همیشه جــــزوه ای انــدر بَرَم بود                                         سرم لای کتــــــــاب و دفترم بود

همـــــــه درها به رویم بسته بودم                                         ز خرخــــوانی شدیداً خسته بودم

ز خواب و از خوراک افتاده بودم                                         بـــــه بَربَچ پاســــخ رد داده بودم

خـــــریٌت کرده بودم بیش در بیش                                         پراندم از خــودم بیگانه و خویش

بــه عشقم اس ام اس دیگر نــدادم                                       جگــرخون می شوم افتد چو یادم

نمــــودم دَس بسر،عشق نهــــــانم                                        دلیـــــــــــــل این حماقـت را ندانم

موبایلـــــــــــم را همیشه آف کردم                                       حسابی خر شدم من گــــاف کردم

زدم بر کـــــــــامپیوتر چهار تکبیر                                       نمـــــــودم قهر با آهنگ و تصویر

نکــــــردم رایت آهنگ جـــــدیدی                                       شکستم رایتر و دستـگاه وسی دی

ز خود ضبط خَفـَن را دور کــــردم                                       به شدت خویش را سانسور کــردم

ز فکــــــــــرم دور شد لیلا و اندی                                       فراموشــــــــــم بشد آهنگ سندی

ز اینترنــت شدیداً دور گشتـــــــــم                                      چو خود می خواستم  مجبور گشتم

ز وبگـــــــردی نمودم ترک عادت                                      ز بیخوابی بکـــــردم خویش راحت

ز چت کردن نمودم توبه ای سخت                                     خیالــــــم  شد  کمی  آسوده و تخت

بکردم آی دی او را فـــــــــراموش                                     نمــــودم لامپ خود را باز خاموش

نکـــــردم هیچ ایمیلی دگـــــــر باز                                     خریٌت را نکـــــــردم باز آغــــــــاز

کشـــــــــاکش بود در اعماق جانـم                                     کسی  آگـــــــه  نمی شد  از نهانـــم

خـــــلاصه خویش را محدود کردم                                     ره ابلیس را  مســـــــدود کــــــــردم

سر ساعت به پـــــای کــــــار بودم                                    ز صبح تــــــــا نیمه شب بیدار بودم

نمـــــــــــودم در شگفت افراد خانه                                    ندادم  دست خویشــــانم بهـــــــــانه

دگـــــــر بهر غذا کی داد کـــــــردم                                      برای شــــام کی فریـــــــــاد کــردم

هرآنچه مــــــادرم می پخت خوردم                                    دگـــــــر من آبـــــــــرویش را نبردم

همــــــــــــه گفتند بَه بَه چه جوانی                                    خـــــــــدا قسمت کنــــــد در زندگانی

خوشـــــــــا بر حال شخص مادر او                                  زده این بچٌه تـــــاجی بر ســـــــــر او

چگــــــــونه یکشبه این گونه گشته                                 چـــــــــه بـــوده اینچنین وارونه گشته

همه اندر شگـفت از کـــــــــار ایٌـام                                  چگــــــونه  گشته  اسب سرکشی رام

خلاصه کار مـــــا  درس و دعا بود                                  به تست و نکته فکــــــــــرم مبتلا بود

نمــــــــودم دوره هر درسی فراوان                                 خـــــــــریدم  جزوه از آینده ســــــازان

شدم درتست، حــاذق چون قلم چی                                   شدم  دکتر پس  از آن نسخــــه پیچی

چو تــــــابستان شد و هنگام کنــکور                                هــزاران بـــــــــــــار  رفتم تا لب گور

ولی ما امتحــــــــــان را خوب دادیم                                  به خود مــــــــــا وعدۀ مطلــوب دادیم

پذیرفتــــــــــه شدم در رشته ای ناب                                 نمی دیــــــدم چنین چیزی بجز خـواب

درآمـــد اسم من در روزنـــــــــــامه                                 زدند عکس مــــــــــــــرا در هفته نامه

درآوردم ســـــــــــری در بین سرها                                 به رویــــم بـــــــــاز شد آن بسته درها

بگفتــــــــــــــا دختر همسایه تبریک                                 به من تقـــــدیم شد یک هدیــــۀ شیک

پـــــــدر برمن بگفتــــــــــــــا آفرینا                                  نمـــــــودی رو سفیـــــــــــــــدم نازنینا

دگـــــــــر مادر نگو با شور و شادی                                بگفتــــــــا پاسخم را خــــــــــوب دادی

به پــــــا بنمود جشن بـــــا شکوهی                                 ز دوش خویشتن برداشت کــــــــــوهی

شـــــــدم وارد به دانشگـــــاه تهران                                نمودم سعی و کوشش ها فـــــــــراوان

گــــــــرفتم مدرکـــی با نمـــرۀ خوب                                 خریدم بهر آن یک قــــــــــاب مرغوب

نمودم قاب یعنی مــــــــــــــا فلانیم                                    مهندس گشته ایــــم و  شادمــــــــانیم

به کـــــــــــار خویشتن مغرور بودم                                 ز ژرفـــــای حقــــــــــــــایق دور بودم

چو بگذشت زین قضایا چند مـــاهی                                 ز دانشگــــــاه بگرفتم گـــــــــــــــواهی

شدم مشمول و دیدم چاره ای نیست                                در این دنیاچومن بیچـــــــاره ای نیست

شدم سربـــــــاز و گشتم من نظامی                                 شدم  مــــــــــامور بخش انتظـــــــــامی

شدم افسر ولی تـــــــاجی نه برسر                                  شدم عـــــــــــــاشق ولی یاری نه دربر

بمـــــــا بگذشت بیهوده دوسالــــــی                                 پز  عـــــــالی ولی با جیب خـــــــــــالی

گرفتـــم کارت در پایــــــــان خــدمت                                 شدم راحـــت از آن زنـــــــــــدان نکبت

سپس در جستجــــــوی کـــــار بودم                                  چو خیـــــل دوستـــــان بیکـــــــار بودم

بهر جـــــــــایی که شد، گشتم روانه                                   بــــــه شرکت یا محــــل کــــــــــارخانه

هـــــــــــزاران وعده و پیمان شنیدم                                    ولـــــــــی از آن همـــــــه خیری ندیدم

نه مـــــن وابسته بودم بر نهــــــادی                                  نه شرکت کـــــــــرده بودم در جهـــادی

خلاصه هرچـــه من سگدو زدم بیش                                 نبردم کــــــــــــــاری آخـر بـــاز از پیش

در این اوضـــــــاع و احوال پریشان                                  بدیدم من یکـــی از قــــــوم و خویشان

که بــود او آشنا با کـــــــــــــار بازار                                   شگـــــرد اصلیش قاچــــاق سیگــــــار

به من گفتـــــا چرا بیکـــــــار هستی                                  چـــــرا چون  دیگران سربـــــار هستی

بیا اینجـــــــــــــا به نزد دوستان باش                                    نخواهــــــم  کـــــــرد اسرار تورا فاش

بـــداد آن خویش گوشی را به  دستم                                   ز تحصیـــــــلات طرفی مـــــــن نبستم

بدیدم مــــــایه در بــــــــــــازار باشد                                   فقط ابلــــــــه به فکــــــــــــر کار باشد

پشیمــــــان گشته ام از کردۀ خویش                                  نبرده  علــــــم کــــــــار بـــنده را پیش

ز کـــــــار خویشتن من شرمســـارم                                  نمــــودم شعـــــــــــر ایـــرج را شعارم

بگویم بـــــــــــــــا رها با مدٌ و تشدید                                 "کـه گــُــه خوردم غلط  کردم ببخشید"

ندیــــــــــدم روی خوش در زندگـانی                                  اگـــــر  چـــــه  رفته ایــٌــــام جــــوانی

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 13:34  توسط ابراهیم  | 

من هلاک تو و خاک زیر  پاتم،  توپولف                      من زمین خوردۀ اون جعبه سیاتم، توپولف

کشته‌ی تیپ زدن و قـدّ و بالاتم، توپولف                      مرده‌ی  ریپ زدن و  ناز و اداتم ،  توپولف

قربـون اون نوسانــات صداتم ،  توپولف                      یه کلوم  ختم  کلــوم  بنده  فداتم ،  توپولف

 

من هواپیما ندیدم اینجوری ناز و  ملــوس                    می‌پری پر می زنی روی هوا عین خروس!

بذار ایرباس واست عشوه بیاد، دراز لوس                   بدگِلا  چش  ندارن  ببیننت، خوشگلِ روس!

قربون چشات برم، محــو نیگاتم ، توپولف                   یه کلوم  ختم  کلــوم  بنده فداتم ،  توپولف!

 

می‌بری  ما رو   نقـــاط    دیدنی   وقت فرود              گاهی  وقتا  سر کـــــوه و گاهی  وقتا ته رود

می فرستن همه تا سه روز به روحمون درود             می خونه مجری سیما واسمون شعر و سرود

چرا  ماتم می گیرن ،  مبهوت و ماتم توپولف             یه کلــوم   ختم  کلــوم  بنده  فداتم ، توپولف!

 

وقتی عشقت می‌کشه گاهی با کلّه می شینی              به  جـــــای  باند فرود، توی محلّه می شینی

یا میری تــــو  ده و  رو  سر  گلّه میشینی               زودی مشهور میشی، رو جلد مجلّه میشینی

پیگیر  عکســــــا و تیتر  خبراتم  توپولف!              یه کلــوم  ختم کلــوم  بنده  فداتم ،  توپولف!

 

می خوام از خدا که یک لحظه نشم از تو جدا           چونکه وقتی باهاتم هی می کنم یـــــاد خدا

بدون  نذر و  نیـــاز  بــــــا  تو پریدن  ، ابدا            می کنم  بعد  فرود  تمــــوم  نذرامـــــو ادا

واســه  جنّت بلیطت گشتــــه  براتم، توپولف            یه  کلـــوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!

 

تو  که  هی   رفیقــــای  ایرونیتو  یاد می کنی         کی میگه تــــو انبارای روسیه باد می کنی؟

ما رو پیک نیک می بری، سقوط آزاد می کنی         خدا شــــادت بکنه ، روحمونو شاد  میکنی

بری تا اون سر اون دونیا(!) باهاتم، توپولف!         یه کلــوم ختم  کلــوم بنده فداتم ،  توپولف!

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم شهریور 1388ساعت 13:25  توسط ابراهیم  | 

عشق ، يعني که تکان خورده و سرپا بشويم                      زورکي هم که شده در دل هم جا بشويم

 

دست  در  دست  هم اصلا  ندهيم  و  نرويم                       مگر آن  وقت  که ديوانه و تنها بشويم

 

عينک  تيره  و تيپ  و  هيجان  و  بلوتوث                    همه جا چشم به راه  اس ام اس ها بشويم

 

 عشق ، يعني من و تو ، هيچ نگوييم به هم                      زير عينک  خرکي  محو  تماشا   بشويم

 

 تکيه  بر هيچ  نهادي  ندهيم  و خودمان                         خود کفايي   بنماييم  و   متکّا     بشويم

 

گر که ديديم که پولي به زمين افتاده ست                        متفاهم  ،  متبسّم شده ،   دولّا     بشويم

 

عشق ، يعني که فقط عاشق پيتزا نشويم                         گاه   برياني   و  گاهي  لازانيا    بشويم

 

نتواند  احدي   تفرقه   ايجاد   کند                               جمعمان  را  بزند  برهم  و  منها  بشويم

 

آنقَدَر کم شود اين فاصله هامان که شود                   جلوي تاکسي ِ شهري من و تو ، "ما " بشويم

 

 عشق ، يعني من وتو راز دل هم باشيم                       نه  که   مشهور تر از وامق و عَذرا  بشويم

 

چشش از ميوه ي ممنوع ؟ - همين باد حلال !              با  همين  طنز   دلي  صاحب   فتوا   بشويم

 

عشق ، يعني دل من با  دل تو  جور  شود              "بشوم " با " بشوي " جمع شود ، تا " بشويم "

 

من  و  تو  پنجره هستيم  پر از گرد وغبار                 شيشه   را   پاک   نماييم  که   زيبا   بشويم

 

 نه  که  آن پنجره  باشيم  به  ماشين ِ طرف                وقت  آشغال  پراني  همه  جا " وا "  بشويم

 

آنقَدَر صبر  که  شايد  علفي  سبز شود                     پاي  هم   پير   شويم   و   متوفّي   بشويم !

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم خرداد 1388ساعت 8:49  توسط ابراهیم  | 

مکان: صدا و سیما   ،    زمان: یکی از همین روزها    ،   موضوع: مناظره شعرا در مورد انتخابات

 

مجری که کمی هم خوابش می‌آید رو به دوربین می‌گوید: بینندگان عزیز با توجه به اینکه انتخابات یکی از مهمترین موضوعات روز کشور هست در این برنامه در خدمت جمعی از شاعران کشورمان هستیم. ضمن عرض پوزش از علی معلم دامغانی، حمید سبزواری و سایر اساتید مسلم شعر که موفق به استفاده از محضرشان نشدیم، توجه شما را به این برنامه می‌جلبانم.

 

 اولین سوال: نظرتون در مورد دولت فعلی چیه؟

- ادیب‌الممالک فراهانی اولین کسی است که جواب می‌دهد:

 اگر وقتی گذارت جانب کابینه شد برگو / خدا رحمت کند مرحوم حاج میرزا آقاسی را!

- فردوسی که از پاسخ ادیب جا خورده‌است با اشاره به توزیع سهام عدالت توسط رئیس‌جمهور عنوان می‌کند:

 شهنشاه محمود گیرنده شهر / ز شادی به هر کس رسانیده بهر.

 

- فرخی یزدی به تغییرات پی‌درپی کابینه اشاره می‌کند:

 از جانب کابینه امروزی ما / از روز نخست بوی ترمیم آید!

 

- میرزاده عشقی که از طرفداران دولت مهرورزی است با عصبانیت می‌پرسد:

کابینه نیم‌بند خواندی / این دولت آبروی‌مندی؟

 

- فرخی در جواب عشقی به خودمحوری رئیس‌جمهور اشاره می‌کند:

 کابینه نمی‌شد متزلزل هرگز / گر لیدر خودپسند و خودخواه نبود.

 

- میرزاده عشقی که ظاهرا دل خوشی از دولت اصلاحات ندارد در جواب می‌گوید:

زان دولت عهد با عدو بند / کابینه نیم‌بند بهتر!

 

- فرخی یزدی جواب عشقی را با این بیت می‌دهد:

 خواستم مثبت شوم باشد اگر کابینه خوب / چون بدیدم، دیدم این کابینه آن کابینه نیست.


لطفاً برای خواندن ادامه متن به ادامه مطلب مراجعه نمایید.......


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم خرداد 1388ساعت 10:42  توسط ابراهیم  | 

شعر طنز تخم مرغ ـ egg


تخم مرغی رفته بود اینترویو                                      تا مگر کوکو شود یا نیمرو

 تخم مرغی بود با شور و امید                                خواست تا مرغانه ای باشد مفید

 فرم استخدام را پر کرده بود                                   عکس هم همراه خود آورده بود

 توی مطبخ از  برای شرح حال                                پشت هم کردند هی از او سوال:

 کیستی تو، از کدامین لانه ای؟                                  بوده ای قبلاً در آشپزخانه ای؟

 کی ز پشت مرغ افتادی برون؟                                توی ماهیتابه بوده ای  تاکنون؟

 تجربه داری و فرزی در عمل                                  جای دیگر کار کردی فی المثل؟

 داغ گشتی توی روغن یا کره؟                                     حل شدی در شنبلیله یا تره؟

 با نمک فلفل بهم خوردی دقیق؟                              خوب کف کردی شدی کلاً رقیق؟


لطفاً برای خواندن ادامه متن به ادامه مطلب مراجعه نمایید.......


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم اسفند 1387ساعت 9:7  توسط ابراهیم  | 

پسر و دختر داغ - boy and girl


«پسر برتر از دخترآمد پديد»                         پسر جمله را گفت و چيزي نديد

نگو دخترك با يكي دسته بيل                          سر آن پسر را شكسته جميل

بگفتا:«جوابت نباشد جز اين                        نگويي دگر جمله اي اين چن
ين

وگرنه سر و كار تو با من است                     كه دختر جماعت به اين دشمن است.»

پسر اندكي هوشياري بيافت                           سرش چون انار رسيده شكافت

پسر گفتش:«ای دختر محترم                       كه گفته كه من از شما بهترم؟!!!

كه دختر جماعت به كل برتر است                 ز جن تا پري از همه سر تر است

پسر سخت بيجا كند، مرگ بيد                       كه برتر ز دختر ب
يايد پديد!»

پس آن ضربه خيلي نشد نابه جا                    كه يك مغز معيوب شد جابه جا

لطفاً برای خواندن ادامه متن به ادامه مطلب مراجعه نمایید.......


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم دی 1387ساعت 14:52  توسط ابراهیم  | 

 

با تشکر از راهنماییهای آقای سهراب سپهری  این شعر تقدیم می گردد :

توي خانه انگار ، پدرم بود که گفت : درس را خوب بخوان

درس را خوب بفهم : بلکه چيزي بشوي، درس را ول نکنيم

چه کشنده است اين درس

چه خوش است دانشگاه ، سال بالايي ها چه صفايي دارند.

همه شان سنواتي

مدتش افزون باد

من نديدم همه شان ،بي گمان ، همه بيش از ده ترم است

لطفاً برای خواندن ادامه متن به ادامه مطلب مراجعه نمایید.......


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 9:55  توسط ابراهیم  | 

 

دختری با مادرش در رختخواب                      درد دل می کرد با چشمی پر آب


گفت:مادر حالم اصلا خوب نیست                    زندگی از بهر من مطلوب نیست


گو چه خاکی را بریزم بر سرم؟                      روی دستت باد کردم مادرم!


سن من از بیست وشش افزون شد                  دل میان سینه غرق خون شد


هیچ کس مجنون این لیلا نشد                        شوهری از بهر من پیدا نشد


غم میان سینه شد انباشته                            بوی ترشی خانه را برداشته!


مادرش چون حرف دختش را شنفت                خنده بر لب آمدش آهسته گفت:


لطفاْ برای خواندن ادامه متن به ادامه مطلب مراجعه نمایید........


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت 10:9  توسط ابراهیم  | 

 

الهــــی! به مــــــردان در خانه ات!
به آن زن ذلیلان فـــــرزانــــــه ات!
 
به آنانکه با امـــــر "روحی فداک"!
نشینند وسبـــــــــــــزی نمایند پاک!
 
...........لطفاْ برای خواندن ادامه متن به ادامه مطلب مراجعه نمایید..................


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386ساعت 15:19  توسط ابراهیم  |